Salami

De jonge vrouw, die nog niet zo lang geleden hier is komen wonen,
had een grote wens: een veulen van een trekpaard.

De ruimte had ze al maar er moest ook nog flink verbouwd worden
dus hing ze vaak rond bij de paarden van de buurman. Bij de geboorte
van Astrid, de dochter van Irma, stond ze 's morgens in
alle vroegte al in het weiland.

Vorige week hoorde ze dat er een trekpaard op het punt stond om
naar Italië getransporteerd te worden om daar haar leven te eindigen
als Salami. Ze ging er heen en kon het paard kopen voor de kiloprijs
van de slager. Het paard had 2 weken geleden een veulen gekregen,
het 17e geloof ik, en ook voor hem lag een enkele reis Italië klaar.

Kortom, ze heeft de verbouwing even stilgelegd, palen geslagen en
draad gespannen, de oprukkende bramenstruiken verwijderd en een
bankje neergezet. Want ze heeft gewoon alle salami kandidaten
(2 moeders en hun veulens)gekocht en is druk bezig ze allemaal te
vertroetelen. En dat is wel nodig ....
Bij de moeders kun je de ribben tellen. Maar dat gaat wel goed komen denk ik.

Ze heeft ook een paar tuinklompen gekocht met stalen neuzen want
ze lopen gewoon over haar voeten als ze niet uitkijkt.De lieverdjes
wegen toch al gauw een kleine duizend kilo. De veulens zie je ook
overeind schieten als ze hun moeder horen aankomen. Ze hebben nog
niet van die mooie sokken aan hun benen maar wel nog donshaar aan hun buik.

Omdat de staarten van de paarden gecoupeerd zijn hebben ze veel
last van vliegen. Morgen gaat ze de paarden afsponzen met een
mengsel van water,azijn en kruidnagel in de hoop dat ze er dan
minder last hebben.

Er bloeit iets moois op in Buttinge.