Hoe dan ook, ik werd een behoorlijk fanatieke tuinier. Ik ontwierp, bezocht andere tuinen en kwekerijen en bezigde alleen nog de botanische namen van planten. Zo ontdekte ik de Agapanthus. Ik was op slag verliefd. Volgens mij is dit de enige plant die een echt blauwe soort heeft.
De liefde was niet wederzijds. Ik schafte, tegelijk met mijn buurvrouw, een prachtig exemplaar aan bij een gespecialiseerde kweker. Die van haar groeide en bloeide. Bij mij gebeurde niets.
Geen enkele bloem, alleen fris groen blad.Ook het overwinteren van deze kuipplant mislukte hopeloos. Ik kocht andere exemplaren; zogenaamd winterharde en zogenaamd gegarandeerd bloeienden. Noppes!
Terwijl ik die van Buuf, groen van jaloezie, uitschold voor "die bos preien" gaf ik het op.
Twee jaar geleden zag ik bij de bloemist naast de bieb een aanbieding van twee kleine plantjes voor 5 Euro en dacht: vooruit, ik probeer het nog een keer.
Vijf bloemen zaten erin. En dit jaar minstens dertig!
Aan het eind van de zomer worden kuipplanten lekker ingepakt in noppenfolie en onder de carport gezet. Door het zachte weer gebeurde dat dit jaar een stuk later dan normaal. En ach, zag ik dat er nog eentje wilde bloeien.
Die mocht nog even op de vensterbank.

Kun je ze ook stekken, scheuren of anderzijds vermeerderen zodat je aan risicospreiding kunt doen met vocht/zon/temperatuur? Of is het net als met het maken van een Christmaspudding, een brioche, het in bloei krijgen van een lotusbloem: bewezen dat je het kunt en daarna minder belangrijk?
BeantwoordenVerwijderenAvA, je kunt ze het best scheuren (zie link.)
BeantwoordenVerwijderenIk denk niet dat ik bewezen heb dat ik "het kan" maar eerder aangetoond heb dat kwekers niet altijd gegarandeerd goede planten verkopen en dat de prijs daarbij kennelijk ook geen rol speelt.
Ooit hoorde ik dat ze het fijn vinden als ze veel zon krijgen op de wortelkluit. Misschien is dat het geheim, want dat krijgen ze. Ze staan in zinken bakken, die lekker warm worden als de zon er op schijnt.
Ga je het ook proberen?